SINIŠA MIHAJLOVIĆ – „MIHA“
(Vukovar, 20. februar 1969 — Rim, 16. decembar 2022)
Siniša Mihajlović bio je srpski fudbaler i fudbalski trener, jedan od najprepoznatljivijih igrača sa prostora bivše Jugoslavije, poznat po snažnom karakteru, liderštvu i majstorstvu u izvođenju slobodnih udaraca. Karijeru je započeo kao ofanzivniji igrač po levoj strani, a nakon odlaska u Italiju prerastao je u vrhunskog defanzivca, koji je do kraja igračkog puta igrao na najvišem nivou evropskog fudbala.
Ponikao je u klubu Borovo, odakle 1988. godine dolazi u FK Vojvodina. Upravo u Novom Sadu doživeo je veliki uspon: u sezoni 1988/89 bio je standardni prvotimac i jedan od simbola generacije koja je sa trenerom Ljupkom Petrovićem osvojila titulu prvaka Jugoslavije, drugu u istoriji kluba. Za Vojvodinu je u periodu 1988–1990 odigrao 73 utakmice i postigao 19 golova.
Iz Vojvodine je prešao u Crvenu zvezdu (1990–1992), gde je bio deo generacije koja je osvojila Kup evropskih šampiona 1991. godine i kasnije Interkontinentalni kup. Ubrzo nakon toga karijeru nastavlja u Italiji: igrao je za Romu, Sampdoriju, Lacio (sa kojim je osvojio Seriju A i više trofeja), a potom i za Inter.
Mihajlović je ostao upamćen kao jedan od najboljih izvođača slobodnih udaraca u istoriji fudbala. Posebno se ističe podatak da je u Seriji A postigao tri gola iz slobodnih udaraca na jednoj utakmici, kao i da je među rekorderima po broju golova iz prekida u italijanskom prvenstvu.
Za reprezentaciju Jugoslavije / SRJ / SCG odigrao je 63 utakmice i postigao 10 golova, a učestvovao je na Svetskom prvenstvu 1998 i Evropskom prvenstvu 2000. godine.
Po završetku igračke karijere, izgradio je značajan trenerski put. Bio je pomoćni trener u Interu, zatim šef struke u klubovima Bolonja, Katanija, Fjorentina, Sampdorija, Milan, Torino, Sporting, kao i selektor reprezentacije Srbije. Drugi mandat u Bolonji obeležio je izuzetnom ličnom borbom i snagom – tokom rada u klubu javno je saopštio da boluje od leukemije, ali je nastavio da vodi ekipu, postajući simbol istrajnosti i dostojanstva.
Preminuo je 16. decembra 2022. godine u Rimu. Posthumno mu je dodeljeno visoko državno odlikovanje – Orden Karađorđeve zvezde prvog reda.
