MILOŠ ŠESTIĆ
(Milosavci kod Laktaša, 8. avgust 1956.)
Miloš Šestić, nadimkom Šele, bivši je jugoslovenski i srpski fudbaler, jedan od najistaknutijih driblera i kreativnih napadača jugoslovenskog fudbala krajem sedamdesetih i tokom osamdesetih godina. Fudbalsku karijeru započeo je 1972. godine u Jedinstvu iz Stare Pazove, gde je brzo skrenuo pažnju izrazitim tehničkim sposobnostima i igrom „jedan na jedan“. Kao omladinac nastupao je za selekciju Vojvodine na prvenstvu republika i pokrajina, što ga je dovelo u žižu interesovanja vodećih klubova.
Za prvi tim Crvene zvezde debitovao je 24. aprila 1974. godine protiv Olimpije u Ljubljani. U crveno-belom dresu proveo je deceniju i odigrao ukupno 441 utakmicu, postigavši 108 golova, osvojivši četiri titule prvaka Jugoslavije (1977, 1980, 1981, 1984) i Kup Jugoslavije 1982. godine. Posebno je upamćen po evropskim nastupima u Kupu UEFA, gde je u sezoni 1978/79 bio jedan od ključnih igrača na putu do finala, postigavši golove protiv Vest Bromviča i Herte, kao i prvi gol u finalu protiv Borusije iz Menhengladbaha. Jedan od njegovih najpoznatijih momenata u domaćem fudbalu bio je pogodak u večitom derbiju na Dan republike, nakon nesporazuma golmana Partizana Petra Borote.
Krajem 1984. godine prešao je u Olimpijakos, za koji je tokom dve sezone odigrao 50 utakmica i postigao 11 golova, stekavši značajno međunarodno iskustvo. U januaru 1987. godine vratio se u jugoslovenski fudbal i potpisao za Vojvodinu, tada drugoligaša. Upravo u Novom Sadu odigrao je jedno od najznačajnijih poglavlja svoje karijere.
Sa Vojvodinom je prošao put od Druge lige do šampionske titule Jugoslavije 1989. godine, koja predstavlja drugu titulu u istoriji kluba. U sezoni 1988/89 bio je kapiten, najiskusniji i jedan od ključnih igrača šampionske generacije, simbol tehnike, mirnoće i liderstva. Za Vojvodinu je odigrao više od 110 utakmica, postigao preko 30 golova, a navijačima je ostao u posebnom sećanju po majstorskim pogotcima, među kojima se izdvaja gol protiv Slobode iz Tuzle, u meču kojim je praktično overena šampionska titula. Sam Šestić je u više navrata isticao da mu je upravo ta sezona u Vojvodini bila najbolja u karijeri, i da mu je titula osvojena u Novom Sadu jednako draga, ako ne i draža, od onih osvojenih sa Crvenom zvezdom.
Po odlasku iz Vojvodine nastupao je za Zemun i OFK Beograd, nakon čega je završio igračku karijeru. Za reprezentaciju Jugoslavije odigrao je 21 utakmicu i postigao dva gola. Po završetku aktivnog igranja jedno vreme je radio u stručnom štabu Vojvodine, ostajući trajno povezan sa klubom u čijem je dresu dostigao jedan od vrhunaca svoje bogate fudbalske karijere.
