DRUGA ŠAMPIONSKA GENERACIJA FK VOJVODINA (1988/89)
Druga šampionska generacija Fudbalskog kluba Vojvodina upisala se zlatnim slovima u istoriju kluba osvajanjem titule prvaka Jugoslavije u sezoni 1988/89, čime je krunisan jedan od najimpresivnijih povrataka u domaćem fudbalu. Samo tri godine nakon ispadanja u Drugu saveznu ligu, novosadski klub je ponovo stigao do samog vrha jugoslovenskog fudbala.
⬆️ Dragan Gaćeša, Zoran Milosavljević, Stevan Milovac, Slaviša Jokanović, Budimir Vujačić, Dejan Joksimović, Milan Popović, Svetozar Šapurić, Josip Pirmajer ➡️ Jovan Kovrlija, Čedo Maras, Željko Dakić, Miroslav Tanjga, Siniša Mihajlović, Goran Ćurko, Zoran Mijucić, Milivojević ⬇️ Goran Kartalija, Dragan Punišić, Miloš Šestić, dr Vladimir Galetić, Jovan Smederevac, Ljupko Petrović, Milorad Kosanović, Dušan Mijić, Ljubomir Vorkapić
Titula je matematički potvrđena 31. maja 1989. godine, pobedom nad Slobodom iz Tuzle rezultatom 4:2 na stadionu u Novom Sadu. U tom meču blistao je kapiten Miloš Šestić, dvostruki strelac. Završni zvižduk označio je početak velikog slavlja, koje je obeleženo masovnim ulaskom navijača na teren i zajedničkom proslavom sa igračima.
Šampionski tim predstavljao je idealan spoj iskustva i mladosti. Okosnicu ekipe činili su prekaljeni asovi Miloš Šestić, Čedomir Maras, Svetozar Šapurić i Budimir Vujačić, dok su novi identitet i energiju doneli talentovani mladi fudbaleri poput Siniše Mihajlovića, Slaviše Jokanovića, Dejana Joksimovića i Zorana Mijucića. Sve te elemente u skladnu celinu uklopio je tada još uvek mladi i široj javnosti manje afirmisan trener Ljupko Petrović.
Vojvodina je tokom cele sezone igrala zrelo, disciplinovano i takmičarski stabilno. Od samog starta prvenstva zauzela je vodeću poziciju na tabeli i nije je ispuštala do kraja šampionata.
Posebnu težinu imale su pobede protiv svih članova tzv. „velike četvorke“ jugoslovenskog fudbala, a ključni trenutak u borbi za titulu bila je pobeda nad Crvenom zvezdom u Novom Sadu u prolećnom delu sezone, ostvarena rezultatom 3:1. Tim trijumfom Vojvodina je jasno stavila do znanja da ima snage i kvaliteta da izdrži šampionsku trku do samog kraja.
Organizacionu stabilnost kluba u toj sezoni nosili su predsednik Jovan Smederevac, tehnički direktor Ljubomir Španjol i sportski direktor Milorad Kosanović, koji su obezbedili neophodne uslove za rad ekipe i očuvanje zajedništva unutar kluba.
U šampionskoj sezoni 1988/89 Vojvodina je odigrala 34 utakmice i ostvarila učinak od 18 pobeda, šest remija i 10 poraza, uz gol-razliku 50:38. Titula je osvojena sa tri boda prednosti u odnosu na drugoplasiranu Crvenu zvezdu.
Drugu šampionsku generaciju Vojvodine činili su: Čedomir Maras, Dragan Vasić, Budimir Vujačić, Goran Kartalija, Dušan Mijić, Svetozar Šapurić, Stevan Milovac, Dragan Gaćeša, Miroslav Tanjga, Dragan Marković, Zoran Milosavljević, Marijan Zovko, Zoran Hajdić, Siniša Mihajlović, Miloš Šestić, Ljubomir Vorkapić, Dragan Punišlić, Slaviša Jokanović, Dejan Joksimović, Milan Popović, Zoran Mijucić, Željko Dakić, Enes Muhić i Jovo Bosančić.
Vojvodina 1988/89: Vorkapić, Mihajlović, Jokanović, Milovac, Maras, Vujačić; Kartalija, Šestić, Punišić, Šapurić, Mijić.
Ova generacija ostala je upamćena ne samo po osvojenoj tituli, već i po stilu igre, zajedništvu i činjenici da je postavila temelje za afirmaciju niza igrača koji su kasnije ostvarili velike domaće i međunarodne karijere.
Prelistajte materijal sa sajta navijača Vojvodine (https://www.fkvojvodina.com/download.php)
